…για όλα και για τίποτα

Ιουνίου 20, 2008

Offspring – Rise and Fall, Rage and Grace (2008)

Κατηγορίες: Cd Releases — george kant. @ 01:31

Οι Offspring είναι γνωστοί σε όλο τον κόσμο μετά το εκπληκτικό smash που βγάλανε το 94 και έφερε το πανκ στο προσκήνιο για πρώτη φορά έχοντας εμπορικό αντίκτυπο.. απο κει και πέρα το χάος. Έχοντας ώς συμπαθητική προσπάθεια το americana και ixnay on the hombre καταλήξαμε σε ανουσια άλμπουμ και τώρα σε ένα άλμπουμ που όπως λέγανε θα ήταν η επιστροφή στα παλιά.. Είναι έτσι όμως..;

Λοιπόν ο δίσκος ξεκινάει με το half truism που ειναι καλό πραγματικά και παλιομοδίτικο αλλά αποτυγχάνει στο ρεφραιν το οποίο βρωμάει εμπορικοποιημένους offspring. Το trust in you παραμένει το καλύτερο του δίσκου ίσως και το ποιο κοντινό στο παλιό τους ύφος αλλά στο άλμπουμ γενικώς δεν υπάρχει καθόλου χαρακτήρας και συνοχή με αποτέλεσμα τα πρώτα 7 κομμάτια να είναι καλά και παλιομοδίτικα ή έστω να συνεργάζονται σωστά με τα καινούρια στοιχεία αλλά από κει και πέρα το άλμπουμ ειναι με άνεση το χειρότερο των offspring και αναλώνεται σε εντελώς wanna be Greenday μουσικές και μελωδίες που δεν θυμίζουν καν offspring.

Αν το cd ήταν ep και είχε 6 κομμάτια θα ήταν με άνεση πάρα πολύ καλό και κοντά στα παλιά τους, αλλά βάλανε άλλα 8 κομμάτια περίπου που δεν ξέρουν που πατάνε, με τυπικότατες και ανέμπνευστες μελωδίες και χωρίς λόγο ύπαρξης..

Η μόνη απόδειξη που ήρθε με αυτό το cd είναι ότι οι offspring πλέον ειναι μια μέτρια μπάντα χωρίς έμπνευση και χωρίς τίποτα άλλο να προσφέρει.

4/10

Offspring – trust in you

Όλοι χρειάζονται ένα περίεργο ποίημα (2008)

Κατηγορίες: Thoughts — george kant. @ 01:17

Όλοι χρειάζονται έναν δύστυχο καθηγητή

έναν δειλό ποιητή που μιλάει για αγάπη

προδίδωντας το ότι αδυνατεί να την βαθμολογήσει

Όλοι χρειάζονται έναν φίλο εραστή

μία ελπίδα για την τελειότητα

λίγο πριν δεις αν ήταν ψέμμα

Όλοι χρειάζονται έναν ξαφνικό θάνατο

για να καταλάβουν ότι ζουν

λίγο πριν αρχίσουν να το ξεχνάνε

Όλοι χρειάζονται ένα περίεργο ποίημα

για να πιστέψουν ότι κάποιος έζησε παράλληλα μαζί τους

πριν καταλάβουν ότι είναι μόνοι τους

Όλοι χρειάζονται μια καινούργια απώλεια

γιατί βαρεθήκαν να είναι οι ίδιοι απώλεια του εαυτού τους

* βελτιωμένη έκδοση παλιότερου ποιήματος

Ένας εξωγήινος λέει μια γνώμη για την στράτευση…

Κατηγορίες: Thoughts — george kant. @ 01:03

Παρατηρώντας από τα 26 μου που τέλειωσα με τον στρατό μέχρι και τώρα στα 28 τους ανθρώπους γύρω μου παρατηρώ τα πάντα ίδια και εμένα να βαριέμαι όλο και περισσότερο. Ξεκαθαρίζω ότι εξαρχής ειμαι κατά κάθε μορφής βίας, κάθε ανάγκης για “άμυνας” όπως την ορίζουν πέρα της άμυνας για την ίδια σου την ζωή, κάθε καταναγκασμού που επιβεβαιώνει την ύπαρξη άλλης μιας χώρας στον χάρτη, έναν χάρτη που πλέον γράφει RISK και παραπέμπει στο πασίγνωστο strategy game.

Δεν θα κάτσω να το αναλύσω ιδεολογικά, το αποδέχομαι , ο καθένας κάνει τις επιλογές του και το σέβομαι απόλυτα.

Αυτο όμως που μου παρατηρώ έντονα γύρω μου ειναι η συχνότητα με την οποία τα αγόρια συζητάνε για τον στρατό.

- Τί σειρά ήσουν ρε αλήτη;
- 291 ρε Ψαρρά.
- Ου ρε Ψαράκι ,εγώ ήμουν 292..

και συνεχίζουν τα λεκτικά αυτά διαμάντια για κάμποση ώρα και σε άλλες μέρες και θα υπάρχουν πάντα στις συζητήσεις, χωρίς γέλιο, παρα με μόνο μια καταπίεση από πίσω καμουφλαρισμένη με ένα “δεν ειναι δυνατόν να αποδεκτώ ότι έχασα τον χρόνο μου, άρα πρέπει να μιλάω για αυτό διαρκώς”. Ειναι πλέον η εύκολη κουβέντα, όπως κάθεσαι και συζητάς με την κοπέλα που μόλις γνώρισες ή τον φίλο που μόλις γνώρισες για μουσική. Είναι κάτι που φυτεύεται μέσα σου και είναι όσο να ναι ένα σεβαστό χρονικό διάστημα από την ζωή σου. Ειναι η στάνταρντ κουβέντα και μου δημιουργούνται πολλές απορίες..

Όλοι έχουμε στρατούς για να βοηθάμε στην Ειρήνη; Δηλαδή αν κανείς δεν είχε στρατό; Η νοημοσύνη του κόσμου μας είναι αυτή που συντηρεί στρατεύματα και λόγους για πολέμους; Τί ήταν το ποιο ενδιαφέρον στον στρατό; Γόπες; Κάμψεις; Σκοπιά; μάρτυρας αυτοκτονίας; Οι τουαλέτες ; Τα κρεβάτια; Το πρωινό ξύπνημα; Τι αλλαξε την ζωή ώστε να ολοκληρωθεί κάποιος σαν άντρας και τί είναι αυτό που τον κάνει να το συζητάει σε όλη του την ζωή;; Δεν ζει κι ο Φρόυντ…

Νομίζω ότι ο στρατός δεν αντιπροσωπεύει την ειρήνη, δεν αντιπροσωπεύει την υπεράσπιση και δεν μιλάει για άμυνα.

Το βρίσκω λυπηρό 20χρονα παιδιά να νιώθουν υπερήφανοι για κάτι που υπάρχει για να σκοτώνει και να γελάνε με αστεία που βασίζονται σε καθαρά επιθετικές λογικές (ψάρι,  μαλάκα, σε γαμάγανε στο στρατό ενώ εγώ έτρεχα τους νέους…).  Θα μπορούσα να προτείνω άπειρους συγγραφείς ή και πιο απλά την παγκόσμια ιστορία ώστε να ενημερωθεί κάποιος σωστά για την πηγή της στράτευσης, το πως συντηρείται, σε τί αποσκοπεί, πως ριζώνει μέσα μας.. και πολλά άλλα που κανείς δεν νοιάζεται να δεi.

Ιουνίου 19, 2008

Videos #5

Κατηγορίες: Videos — george kant. @ 03:56

Cosmote Commercial με μαιμούδες..

Euro 2008 κομμάτι που βγήκε μετά την ήττα μας από την Ρωσσία..

Οι 300 σε μια ελληνική εκδοχή με πολύ πρόστυχο χιούμορ..

Nosfi – Το κουρέλι έγινε στουπί (2008)

Κατηγορίες: Cd Releases — george kant. @ 03:33

Όταν ξεκίνησα να ακούω τα τραγουδια μου έκανε κατευθείαν εντύπωση η μουσική. Δεν ειναι ούτε μινιμαλιστική όπως συχνά είναι η hiphop, ούτε είναι ξύλινος λόγος οι στίχοι του, ούτε είναι απλές ρήμες και απλά δυο λούπες και τέλος.

Πρόκειται για ολοκληρωμένη μουσικά δημιουργία και στίχους δουλεμένους που διαρκώς μιλάνε σωστά χωρίς να ξεφέυγουν σε εύκολα μονοπάτια προκειμένου να βγει το κομμάτι. “Λύσεις χιλιάδες μα που να βρείς κάποια?”..

Η φωνή ειναι διαρκώς στο στυλ της χαλαρώτητας και όχι του επιθετικού hiphop, κάτι που αν και στην αρχή δεν μου “μίλησε” , πολύ γρήγορα μου φάνηκε ότι ταιριάζει απόλυτα με το ύφος δινωντάς του κάτι το ποιο μελαγχολικο και υποτονικό.

Σε μια στιγμή υπάρχει το κομμάτι “I can’t find myself” το οποίο πραγματικά σε στέλνει παρόλο που η διαρκειά του ειναι 1,30 λεπτά. Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσαμε να περιμένουμε από Nosfi αλλα δειχνει ότι πρέπει να περιμένουμε τα πάντα..

Πρόκειται για ανεξάρτητη κυκλοφορία και το cd ειναι διπλής λειτουργίας ,δηλαδή κάνει και για pc και βλέπεις στίχους και εξώφυλλα.. Πολύ καλό και μουσικά και από όλες τις απόψεις αν μη τι άλλο και πολλά κομμάτια ειναι πολύ πάνω του “καλού”. Πολύ καλή κυκλοφορία.

“οι πόλεις πλημμυρίζουνε με ζόμπι που χουν την κατανάλωση μοναδικό τους χόμπι..”

κατεβάστε το

Παλιότερα άρθρα »

Blog στο WordPress.com.